vorige pagina   email pagina   print pagina

Wie is Anita Schwab?

'Als zestienjarig meisje ben ik in dit werk gerold. Ik ben een autodidact en opbouwwerker in hart en nieren. Als vroege schoolverlaatster zat ik er meteen middenin. Ik raakte betrokken bij het wel en wee van woonwagenbewoonsters in de buurt waar ik woonde. Zij hadden een conflict met de gemeente over een speelvoorziening voor kinderen. In de buurt woonden ook jonge en zwangere studentes en samen met hen hebben we voor elkaar gekregen dat die voorziening er kwam.'

'Ik merkte dat ik daar heel gelukkig van werd. Dit werk geeft mij sowieso heel veel voldoening. Van dat ene project rolde ik weer in andere projecten, aanvankelijk vooral vrouwenzaken. Jarenlang ben ik vooral actief geweest in het opzetten van vrouwenprojecten: inloophuizen voor weggelopen meiden, opvang van mishandelde vrouwen, opvoedingsondersteuning, projecten voor allochtone vrouwen.

' 

'Het eerste Moedercentrum is hier uit voortgekomen. Dat voldeed aan een grote behoefte in de buurt: een plek waar vrouwen samen kunnen komen, gespreksgroepen kunnen vormen rondom verschillende thema’s, en ook gewoon samen veel dingen kunnen doen. De vrouwen waren daar zeer enthousiast over en dat enthousiasme vormde weer de oorsprong van het Vadercentrum.'

'Eerst kwam er één vader naar mij toe, die wist wat ik met vrouwen deed. Zijn vrouw kwam in het Moedercentrum dat ik coördineerde. “Kan je ook niet zoiets voor ons doen? Voor ons is er niets”, zei hij. En dat bleek bij meer mannen te leven. Mijn eerste gedachte was “Nee”. Ik kom uit het vrouwenactivisme, ik heb met mishandelde vrouwen gewerkt. Tegen mannen heb ik me in een bepaalde fase enorm afgezet, mijn vader was bijvoorbeeld geen geweldige man.' 

'Toen ik er goed over na ging te denken, dacht ik: waarom niet? Ik zit in dit werk om mensen bij elkaar te brengen, om mensen te verbinden en mee te helpen dat mensen meer in harmonie met elkaar leven. En dan kan je niet vijftig procent van de mensheid negeren. Sterker nog, je hebt ze nodig. Zo zijn we het Vadercentrum gestart en de animo bleek enorm. Voorheen konden veel mannen hun ei niet kwijt. Ze zitten met vragen over hoe ze met hun vrouw om moeten gaan, met hun kinderen, met het werk of géén werk. Al die vragen komen hier aan de orde.' 

'En de vrouwen van het Moedercentrum zeggen tegen mij: “Ik ben blij dat je bij het Vadercentrum zit”. Zij zien hoeveel baat de vaders erbij hebben. Zij ervaren hun man nu als zorgzamer en zien dat zij beter met hun kinderen omgaan. Mensen verbinden, niet alleen tussen verschillende culturen, tussen mannen vrouwen, tussen ouderen en jongeren, werkenden en niet werkenden, dat is wat we hier doen.'