vorige pagina   email pagina   print pagina

Introductie

Geboortejaar: 1966 Functie: kwartiermaker SEV (Sociaal Economische Vernieuwing) Plaats: Amsterdam

'Wij vervullen de welzijnsfunctie die anderen niet willen ontwikkelen'

Esma Salama is adviseur mediation en diversiteit. Zij ontwikkelt vrouwenprojecten vanuit de stichting Interculturele Participatie en Integratie (SIPI) in de Amsterdamse binnenstad. In 2006 heeft SIPI de nationale alfabetiseringsprijs gewonnen. De prijs is uitgereikt door prinses Laurentien der Nederlanden op 8 september, de dag die door UNESCO uitgeroepen is tot Internationale Dag van de Alfabetisering.
Esma heeft een zeer veelzijdige loopbaan achter de rug. Ze was verpleegkundige, jongerenwerker, gemeenteambtenaar, P&O-adviseur en is nu zelfstandig welzijnsondernemer. 'Het ontbreekt het welzijnswerk vaak aan dossierkennis, aan mensenkennis, weten wat mensen dwars zit.'

‘Mandela is een grote inspiratiebron voor mij. Zijn boeken heb ik gelezen. Hij vertegenwoordigt mensen die het durven op te nemen tegen maatschappelijke systemen die bestaan uit oorlog, racisme, onderdrukking, apartheid. De manier waarop hij opkomt voor de zwakkeren in de samenleving inspireert mij. Als je iets wil bereiken kan je het niet van de ene op de andere dag bereiken, maar dan heb je geduld, doorzettingsvermogen, vastberadenheid nodig. Die zoektocht inspireert mij bij mijn eigen zoektocht naar mijn emancipatie, mijn bijdrage aan de integratie. Het kost veel tijd, energie, pijn.’

‘In de jaren negentig was ik in Amsterdam medeoprichter van de trajectbegeleiding bij bureau Nieuwkomers. Ik ontwikkelde de maatschappijoriëntatie voor nieuwkomers en vluchtelingen. Hoe kun je nieuwkomers zo goed en snel mogelijk integreren in de Nederlandse samenleving met als doel sociaal en economische onafhankelijkheid? Die oriëntatie is heel belangrijk: waar kunnen de nieuwkomers een paspoort halen, Nederlandse lessen krijgen, waar zit de dokter, wat doet maatschappelijk werk enzovoorts. Ook ontwikkelden we informatie voor de begeleiders. Wat moeten zij weten om de nieuwkomers zo goed mogelijk te begeleiden in de Amsterdamse samenleving?’

‘Bij Argan, het Stedelijk Marokkaanse jongerencentrum, heb ik in de jaren negentig aerobics georganiseerd. Ik was daar jongerenwerker en als jonge Marokkaanse was ik zelf ook bezig met emanciperen. In Argan zaten vooral jongens. Ik wilde daar de meiden op de kaart zetten. Ik heb ervoor gezorgd dat er in de programmering twee dagen voor vrouwen werden ingeruimd. Samen met mijn mannelijke coördinator Amin el Mouaden moest ik al mijn overtuigingskracht gebruiken om een plek voor de meiden te creëren. ‘

‘Dat is een probleem omdat jongens en meiden in de Marokkaanse cultuur niet samen mogen. Een gemengd programma had als gevolg dat de jongeren, vooral de meiden, niet meer zouden komen. Mijn doel was daarom niet mengen, maar ervoor te zorgen dat de meiden wel activiteiten buitenshuis gingen doen. Vanuit de wensen van de doelgroep, heb ik gezorgd dat ruimte werd gecreëerd voor de meiden.’

‘Wij hebben aerobics opgezet, wat voor Marokkaanse meiden not done was. Meiden met een hoofddoek werden in die tijd niet geaccepteerd bij gewone cursussen. Ik heb daarom een Marokkaanse lerares geworven. Die cursus werd een gigantisch succes en wordt nog steeds gegeven. Fatima Elatik, nu wethouder jeugd en emancipatie in Amsterdam Zeeburg, meldde zich toen aan. Fatima vond het geweldig dat zij bij Argan werd geaccepteerd zoals ze was. Zij deed fanatiek mee. Toen de lerares weg ging en nam Fatima haar plaats in en gaf zij les. Het was geweldig.’

Download het interview met Esme Salama (PDF) of klik op het volgende menu-item om verder te lezen op de site.