Geduldige aandacht

Column Het Goede Leven

28 januari 2021

Sinds het begin van de coronacrisis werk ik in het kader van ‘extra handen voor de zorg’ in de weekenden in diverse verpleeghuizen. Zo komt mijn opleiding tot A-verpleegkundige toch nog van pas.

Hoewel mijn BIG registratie is verlopen, heb ik als ‘verzorgende’ meer dan genoeg werk. Ik geniet van de ontmoetingen met de verpleeghuisbewoners, mensen met unieke persoonlijke levensverhalen. Maar er is ook veel verdriet, frustratie en eenzaamheid.

Zoals van die mevrouw, die geen bezoek meer kreeg. Ze had alleen nog het contact met de verzorgenden. Ze had heel veel zorg nodig, op een manier die om veel geduld vroeg. Ik had bij de overdracht de vraag gekregen of ik haar voor 23.00 uur in bed kon helpen. De nachtdienst deed dat normaliter, want mevrouw wilde nooit voor 24.00 uur naar bed. Maar het was door alle coronabesmettingen zo druk, dat de nachtdienst daar geen tijd voor had. Ik vertelde haar dit en daarop barstte ze in tranen uit. 'Ik voel me zo vernederd' snikte ze. 'Ze willen mij gewoon niet helpen, omdat ze me lastig vinden'. 

Lees verder op hetgoedeleven.nl

Dit is een korte versie van een column van Janny Bakker-Klein, voorzitter van de Raad van Bestuur bij Movisie voor de bijlage ‘Het goede leven’ van het Friesch Dagblad. Deze column stond eerder in de uitgave van januari.

Lees het volledige artikel