Sexting: waar ligt de grens?

artikel - 3 juni 2016

Sexting is een relatief nieuw begrip. Jongeren delen seksueel getinte foto's, filmpjes of berichten. De realiteit laat ons zien dat we met betrekking tot cijberseks en sexting het stadium van verbieden gepasseerd zijn. Zodra de ontvanger sexting beelden echter deelt met anderen spreken we van grensoverschrijdend gedrag. De gevolgen zijn onuitwisbaar. Wat kunnen professionals doen om een veilig klimaat te creëren?

Met de technische middelen van nu heeft seksualiteit andere uitingsvormen gekregen, waaronder cyberseks. De excessen bij sexting komen meestal voort uit onwetendheid. Jongeren goed voorlichten over de risico's, gevaren en gevolgen en preventief ingrijpen kan sexting behapbaar maken. Neem jongeren mee in wat wel en wat niet kan.

Sexting: Feiten en cijfers
Sexting is het verspreiden of delen van seksueel getinte foto's, films of berichten via mobiele telefoons of andere mobiele media. De term is afgeleid van sex (verwijst naar de seksuele inhoud) en texting (sms/mms). De term werd voor het eerst gebruikt begin 21ste eeuw. 8% van de jongens en 4% van de meisjes laten ooit borsten, geslachtsdelen zien voor de webcam. 6% van de jongens en 2% van de meisjes delen weleens een foto of filmpje van een ander (Seks onder je 25ste, Rutgers WPF, 2012).

Sexting en de dubbele moraal

Volgens Lou Repetur moet het fenomeen sexting worden aangepakt als één van de uitingsvormen van seksueel gedrag waar sprake kan zijn van grenzen die overschreden worden, en niet als een nieuw thema dat een aparte aanpak nodig heeft. ‘Opvallend aan sexting is dat het vaak de slachtoffers zijn die een slechte naam krijgen en niet diegenen die de foto of film zonder toestemming versturen. Als we constateren dat sexting een onderdeel is van het seksuele repertoire van jongeren, dan bestaat de grensoverschrijdingen niet uit de foto maar uit het wereldkundig maken van die intieme foto aan anderen.’

Hoe te handelen bij sexting? Do’s en dont’s

Op www.onuitwisbaar.nu. kunnen jongeren, ouders en professionals informatie vinden over het onderwerp sexting. Welke do’s en dont’s zijn er bijvoorbeeld voor professionals die met sexting te maken krijgen? Check of het gaat om gezond seksueel gedrag, overleg met een professional die ervaring heeft met sexting incidenten en spreek geportretteerde en verspreider(s) apart. Adviseer betrokkenen om niet de publiciteit te zoeken. En maak onderscheid; cyberseks is niet het probleem, dat past bij de hedendaagse seksualiteit. Het ongewild tonen of verspreiden van beelden door de ontvanger aan anderen is fout. Kijk voor meer do’s en dont’s op onuitwisbaar.nu.

Onuitwisbaar.nu: Veel jongeren staan er niet bij stil dat het versturen van een sexy (naakt)foto of filmpje naar een vriendje of vriendin veel schade kan veroorzaken.

En wat is grooming?

Bij grooming doet een volwassene zich voor als een leeftijdsgenoot. Kinderen of jongeren worden vervolgens verleid of onder druk gezet tot het verrichten van seksuele handelingen voor de webcam. Het doel is pornografische afbeeldingen te maken of om de jongeren te ontmoeten voor seksuele handelingen. Grooming is verboden sinds 1 januari 2010. Het is strafbaar voor volwassenen om via chatsites minderjarige kinderen te benaderen voor seks.

Op de website van de politie vindt u actuele informatie over grooming.

Het Vlaggensysteem
We spreken van gezond seksueel gedrag als er sprake is van de volgende criteria: gelijkwaardigheid, wederzijdse toestemming, leeftijdsadequaat, vrijwilligheid, context adequaat en zelfrespect. Deze criteria zijn vastgelegd in het Vlaggensysteem (Sensoa en Movisie, 2010) en helpen om seksueel gedrag te duiden. Meer weten over het Vlaggensysteem? Bestel de publicatie of bekijk het actuele aanbod rond trainingen over het Vlaggensysteem.
Bekijk ook Buiten de lijnen. Het biedt een antwoord op vragen van professionals die werken met kwetsbare kinderen en jongeren. Het geeft handvatten om te reageren op seksueel (grensoverschrijdend) gedrag

 

Herziene versie juni 2016.

Reacties

Het heeft geen zin om sexting te verbieden... hmm.. en, de ouders van deze jongeren? Zijn die dan niet in beeld? Telt hun stem dan niet mee in dit verhaal? Ik kan me wel indenken dat er een redelijke grote groep van ouders is die sexting maar helemaal niks vind! Wat je dan bijv. kunt krijgen als effect dat kinderen van die ouders naar hun ouders toe erover liegen, maar op school en onder vrienden er wél aktief mee bezig zijn, maar al weer redelijk onbeschermd omdat de veilige route naar het thuisfront geblokkeerd is! Sexting? Moet eigenlijk niet kunnen! Ik vind het ook van den gekke dat de "mode" voorschrijft wat de middelen zijn die in de seksuele opvoeding een rol moeten spelen en niet puur opvoedkundige en pedagogische middelen in de handen van ouders, school en instellingen zoals ggd's.

Beste T.G. Bolt,
Seksualiteit is niet statisch. Wat normaal gevonden wordt, is tijd en cultuur gebonden. Wanneer een groot aantal jongeren en/of volwassen sexting zien als een acceptabele vorm van seksueel gedrag dan wordt daarmee duidelijk dat de maatschappelijke normen daarover verschuiven. Seksuele normen worden niet door kennisinstituten of GGD'en bedacht. Wij duiden, ontwikkelen en implementeren kennis in de praktijk en proberen daarmee uitwassen en grensoverschrijdingen te voorkomen en aan te pakken.
Er zijn echter altijd groepen voor wie deze verschuivingen te snel of te langzaam gaan. Wat ouders aan hun kindreen overbrengen is aan hen. Aan ons is het om professionals te informeren over wat werkt zodat zij die informatie weer aan ouders en jongeren kunnen meegeven.
Inmiddels weten we dat verbieden van cijberseks bij kinderen zorgt voor schijnveiligheid. Als ouders ontneem je daarmee jezelf de mogelijkheid om op te voeden en te zorgen dat kinderen weerbaar worden voor grensoverschrijdingen. De realiteit laat ons zien dat we met betrekking tot cijberseks en sexting het stadium van vebieden gepasseerd zijn.

Reageer op dit artikel

1 + 15 =
Los deze eenvoudige rekenoefening op en voer het resultaat in. Bijvoorbeeld: voor 1+3, voer 4 in.