Wat verdient de professionele vrijwilliger?

Wat vindt u? Denk mee!
artikel - 6 februari 2014
Afbeelding bij Wat verdient de professionele vrijwilliger?

Actieve burgers en vrijwilligers nemen steeds vaker overheidstaken over. En ontvangen daarvoor hooguit een vrijwilligersvergoeding. Is dat reëel? Of moeten we toe naar een betere beloning voor de professionele vrijwilliger en de actieve burger van onschatbare waarde?

’Dank je wel Fatima, voor deze feedback. Dat gaan we zeker meenemen. En zullen we dan nu overgaan op het laatste punt van de agenda, de financiën?' Geroutineerd in het vergaderen en het bijbehorende vakjargon loodst Marjon het groepje vrijwilligers door de agenda heen. Twee jaar geleden zorgde ze er samen met Fatima voor dat de buurtspeeltuin weer open ging, nadat de gemeente die had gesloten vanwege voortdurende overlast. Energiek en onvermoeibaar onderhandelden ze met de gemeente en de welzijnsorganisatie, spraken met buurtbewoners, ouders en jongeren. En het resultaat mag er zijn: de speeltuin is weer open en wordt drukker bezocht dan ooit tevoren. Er zijn speelochtenden voor verschillende groepen kinderen, discoavonden, creatieve middagen en er is een jongerensoos. Er zijn heel veel vrijwilligers die al deze groepen begeleiden, het groen onderhouden of de boel schoonmaken. En Fatima en Marjon dus, de stabiele en aandrijvende krachten. Zonder hen geen speeltuin! Maar daarvoor zijn de dames wel twintig uur per week in touw om alles in goede banen te leiden.

Redelijke beloning?

Een schoolvoorbeeld van de participatiesamenleving. Er is echter een ’maar’. Marjon en Fatima willen graag beloond worden voor hun inspanningen, want ze runnen de speeltuin op professioneel niveau en steken er veel tijd en energie in. De buurtbewoners spreken hen op straat aan over de speeltuin, dus eigenlijk zijn ze 24 uur per dag verantwoordelijk. Dat mag best beloond worden, vinden ze. Het hoeft geen riant salaris te zijn, maar de standaard vrijwilligersvergoeding van € 1500,- per jaar vinden zijzelf én de speeltuinvereniging aan de magere kant. Ergens tussen deze vrijwilligersvergoeding en een ’gewoon’  salaris zou, in de ogen van Marjon en Fatima billijk zijn. Maar dat moet geen extra administratieve lasten opleveren in de vorm van salarisadministratie en vaste dienstverbanden. Want dat kan de speeltuin zich niet veroorloven.

Back to the seventies

Deze wens roept veel vragen op. Is het reëel om mensen als Marjon en Fatima, die veel tijd en energie steken in hun vrijwilligerswerk, alleen te belonen met een vrijwilligersvergoeding? En aan de andere kant: als zij een salaris gaan ontvangen, zijn we dan niet weer terug bij af? In de jaren zeventig werd veel welzijnswerk, toen uitgevoerd door vrijwilligers, omgezet naar professionele banen. En nu die banen zijn afgebouwd en soms overgedragen aan vrijwilligers, zouden daar weer betaalde banen van gemaakt moeten worden. Dat klinkt ook weer krom.

Wie wil reageren?

Zijn er tussenoplossingen te bedenken? Bijvoorbeeld door de maximale vrijwilligersvergoeding fors op te hogen? Meerdere vrijwilligers een professioneel salaris te laten delen? Of door een systeem van dienstencheques in te voeren, zoals minister Asscher laatst opperde voor huishoudelijk werk? Laten we beginnen met het voeren van de discussie. Wat verdienen de professionele vrijwilliger en de actieve burger van onschatbare waarde? Wat is het verschil tussen vrijwilligerswerk en een betaalde baan? En wat zijn alternatieven voor de huidige vrijwilligersvergoeding? Wie wil reageren?

Reacties

Ik heb in mijn leven altijd vrijwilliger werk gedaan, eerst in Colombia, en ook in Nederland, en dit is mijn mening van deze interessant onderwerp. (Sorry voor de foutjes met de taal)
Ik was in een plek als vrijwilliger... en een medewerker heeft me gezegd: "Jullie willen alleen "leuk" dingen doen"... ze was aan het mopperig...
Ja natuurlijk wij doen dingen omdat wij leuk vinden...en omdat wij willen... en het werk niet betaald is. En ook is een professioneel werk... en alles gratis. En bijvoorbeeld ik doe de massages alleen voor mensen die alleen en in eenzaamheid zijn. Mij activiteit is een complement... aan een behoefte van iemand. En als je wil inderdaad een vrijwilligerwerk doen... het is omdat het komt van je hart... en dat heeft geen prijs. En wij zoeken geen geld, in mijn situatie, zoek ik persoonlijke voldoening. Niet, alles hang van de geld af... En niet alles heeft een prijs in deze wereld... en niet alles moet een prijs hebben...Het werk van vrijwilligers moeten worden gewaardeerd... Dat wel!
Vrijwilligerswerk wordt gedaan omdat je wilt, je kant, en dat komt uit het hart ... niet "omdat" je moet doen...

Als Vrijwilligerssteunpunt is dit ook bij ons een punt van discussie en het roept bij veel mensen met wie ik het erover heb weerstand op. Wie komt wel voor zo'n vergoeding en aanmerking en wie niet? Wat zijn je criteria? De 'professionaliteit' van wat je als vrijwilliger doet? Onaangenaam werk? Maar hoe trek je dan één lijn, want de een vindt dossiers vreten heerlijk; de ander leeft zich uit in de schoonmaak. Impuls voor structurele hulpverlening? Om vraagverlegenheid te overwinnen? Compensatie voor het tijdsbeslag? En, belangrijk, wanneer ben je wel of niet bezig met arbeidsverdringing?
Op dit moment gaan mijn gedachten uit naar een systeem van credits of punten die organisaties voor bepaalde werkzaamheden kunnen uitgeven en die je als vrijwilliger kunt verdienen. Met die punten zou je korting kunnen krijgen in winkels, bij lidmaatschap van een sportvereniging of toegang tot het theater. Voordeel t.o.v. bijvoorbeeld een pas voor minima is dat het niet stigmatiserende is (mensen met en zonder geld verdienen punten). Door slim toepassen bevorder je wederkerigheid.

In dit verband is De Zuiderling wellicht inspirerend... een biljet dat een half uur van iemands tijd waard is.. zie http://www.dezuiderling.nl/

Ik ben het eens met Diederik; een basisinkomen voor iedereen boven de achttien is gewoon de beste oplossing, ook voor dit onderwerp.
Er is in andere landen al veel onderzoek naar gedaan, of het daadwerkelijk zo is dat mensen dan niets meer zouden uitvoeren, daar klopte in de praktijk dus helemaal niets van! Mensen werden juist productiever!
Als het een allemaal een beetje eerlijker verdeeld zou worden, (ja, daar heb je 't fenomeen weer, de poen!) dan zouden dit soort vraagstukken ook niet langer aan de orde hoeven zijn.

Wat mij betreft prima, een basisinkomen is een hele goede oplossing voor het opheffen van het huidige bestel van de bevolkingspolitiek die gevoerd wordt; mensen als een soort 'vee-kudde' naar de slachtbank leiden als ze hier niet 'inpassen'. Er is geen baan meer over, maar we mogen ons verplicht vrijwillig te werk laten stellen, of worden niets wijzer van de vele re-integratie manieren die net zo goed velen niets opleveren dan misschien een aantal maanden of een half jaar betaald?

In het kader van de vraag of er professionele vrijwilligers kunnen zijn: die ontstaan vanzelf, omdat deze mensen veel kwalitatieve vaardigheden in huis hebben, maar echter door het huidig gevoerde beleid van de regering never te nooit niet aan een betaalde baan kunnen komen. En zo ontstaat er dus verdringing; niet dat deze vrijwilligers er iets aan kunnen doen. Zij doen stinkend hun best voor de wijk, en ja geef hen een vergoeding maar dan wel in de vorm van een vast contract en betaal ze een salaris!

Maatschappelijk inzet of vrijwilligerswerk of verdringen van betaald werk.

Het echte vrijwilligerswerk kan prima rond komen met de bestaande regelingen; betalen van werkelijk gemaakte kosten, een Km vergoeding en/of een vrijwilligersvergoeding.
Probleem is dat heel veel vrijwilligers niet in aanmerking komen voor zo'n vorm van vergoeding, simpel omdat organisaties niet in staat zijn die kosten te vergoeden.

Maatschappelijke inzet / tegenprestatie leveren voor een uitkering.
Die uitkering (ww. bijstand. wao, wia, etc.) is inderdaad een vergoeding vooraf, waar best een tegenprestatie in de vorm van maatschappelijke inzet tegenover mag staan. De uitkeringsinstantie zou dat extra kunnen stimuleren door het aantal sollicitaties te verlagen, afhankelijk van het aantal uren dat die tegenprestatie geleverd word.

Verdringen van betaald werk.
Helaas komt dit steeds vaker voor. Bezuinigingen door het rijk, de gemeente etc, dwingen zorg-, culturele- e overige instellingen om steeds creatiever te worden bij de uitvoering van hun taken /werkzaamheden. En inderdaad wordt er dan gezocht naar vrijwilligers die "betaalde" banen gaan vervangen. Bij dit soort functies zou je best een minimum loon (minimaal gelijk aan de uitkering) mogen eisen/bieden omdat je ingezet wordt als "professional"

Het vergroten van de bedrijfswinst of de bezuiniging doelstellingen behalen, los je niet op met "vrijwilligers" of maatschappelijk inzet. Wanneer die inzet gelijkwaardig is aan het werk van de betaalde krachten zal dat vrij snel tot grote ontevredenheid gaan leiden.

Het rijk zou vrijwilligerswerk en maatschappelijk inzet, aantoonbaar met een vrijwilligersovereenkomst bij een KvK geregistreerde vereniging, organisatie, stichting, etc. extra kunnen belonen door een "MAATSCHAPPELIJKE HEFFINSKORTING" te bieden bij het invullen van de inkomstenbelasting. Waarbij het aantal uren inzet op jaarbasis bepaald wat de hoogte van die vergoeding wordt: € 0 tot € 1.500,--?

De huidige regeling voor vrijwilligers (met de maximale vergoeding) kan goed werken voor een vrijwilliger die in de eigen buurt aan de slag kan. Ik kom uit Brabant en werk met vrijwilligers die Brabantbreed ingezet kunnen worden. In principe moet de vergoeding voor de reiskosten die ze maken uit de maximale vergoeding betaald worden. Als je dan van Bergen op Zoom naar Helmond moet dan gaat de gehele vergoeding op aan de reiskosten die je maakt. Waar blijft de waardering dan? De organisatie wil hier wel wat aan doen maar is gebonden aan de grenzen die onder meer de belastingdienst stelt. Ik ben voor een ruimhartiger vergoeding voor de vrijwilliger met daarnaast aparte afspraken over de kosten die je als vrijwilliger moet maken om je werk te kunnen doen.

Ik vind dit een boeiend onderwerp. Ik heb allerlei soorten vrijwilligerswerk verricht. Ooit kreeg ik de maximale vrijwilligersvergoeding voor werk dat door professionals verricht zou moeten worden maar die hadden geen tijd. Ik was werkloos, kreeg vrijstelling van sollicitatieplicht, vanwege de leeftijd en vanwege de 20 uur vrijwilligerswerk. Er zijn vele werkloze professionals die als vrijwilliger aan de slag kunnen voor taken die voorheen door professionals werden gedaan. En wat is het verschil met betaalde arbeid? Je hebt een vrijwilligerscontract met rechten en plichten. Je levert een omschreven dienst op professioneel niveau, je krijgt een opleiding, je hebt een leidinggevende al wordt die coördinator genoemd en hebt collega vrijwilligers en regelmatig werkoverleg. En als je gaat werken met zelfsturende groepen heb je die coördinator ook niet meer nodig. Dus als de werkloosheid toeneemt komen er veel vrijwilligers bij, die zo nodig zijn om de taken uit te voeren van de weg bezuinigde professionals. Er zijn nu vast al mensen die het werk waar ze voorheen voor werden betaald nu als vrijwilliger doen. Ik vind het slim bedacht.

Professionele vrijwilliger bestaat niet, is een contradictie. Wel kan een vrijwilliger, die uit hoofde van haar/zijn beroep, professioneel te werk kan gaan.Vrijwilliger is voor mij iemand die per definitie niet betaald wordt, anders is het geen vrijwilliger. Een (onkosten)vergoeding is prima, zelfs terecht.
Wat anders is het (andere discussie) als de vrijwilliger de beroepskracht vervangt, dat kan in mijn optiek niet, verschillende invalshoeken, verantwoordelijkheden. Professionals en vrijwilligers werken intensief samen in elkaars verlengden, zijn niet elkaar vervangers

Ik ben het helemaal met je eens!

De professionele vrijwilliger bestaat wel degelijk. Hier schrijft er een. Je kunt je kwaliteiten immers net zo goed uitoefenen met of zonder betaling. Kostenvergoeding is het minste waarmee een instelling rekening moet houden.

"Vrijwilligerswerk is fantastisch om te doen en een geringe vergoeding is leuk", deze mening was ik ook altijd toegedaan in de tijd dat ik naast een baan met veel plezier onbetaald een vereniging draaiend hield. Toen kwam ik echter door faillissement in de WW en werd ik gedwongen !! mijn vrijwilligerswerk op te zeggen (om dat maar weer te gaan doen als ik van de WW naar de soc.dienst zou moeten, hmmm). Een nare situatie!
Ik heb dat niet gedaan, maar ben voor mezelf begonnen, zzp-er, en helaas heeft dat er uiteindelijk ook toe geleid dat ik een groot deel van het vrijwilligerswerk moest neerleggen. Een boterham eten is ook niet onbelangrijk...
Een oplossing zou geweest zijn dat ik de onbetaalde vrijwilligersuren had mogen optellen bij het urencriterium, zodat ik voor belastingvoordeel in aanmerking zou kunnen komen.

Lees veel waar men vrijwilligers vraagd .Ik merk dat men steeds meer mensen vraagt ,die werk moeten doen wat eigen gediplomeerde mensen moeten doen .Vraag me af of dit eerlijk is .Mensen die zonder werk zijn ,en daar in de plaats vrijwilligers neer zetten .Dit zou de vrijwilliger ook zelf niet moeten doen .,alhoewel het verleidelijk blijft en men blij is wat te doen .Er zou meer grenzen gesteld moeten worden ,dat men eerst voorrang geeft ,aan degen zoals jongere en andere mensen die in zware schulden zitten ,die eerst de kans geven .Maar men zou dan wel een soort aanwijziging moeten kunnen overleggen ,of er werkelijk problemen zijn .En door gesprekken kan men veel problemen oplossen . Maar niet zoals men nu bezig is mensen te ontslaan ,en vijwilligers in de plaats nemen .Dat is geen manier van menselijk heid .En uiteindelijk strijken de grote zakkenvullers de winst op ..En daar is nederland goed ziek van .

"De standaard vrijwilligersvergoeding van € 1500,- per jaar vinden zijzelf én de speeltuinvereniging aan de magere kant".
Wat is iets 'waard' en hoe objectief kan (door de overheid) dit worden vastgesteld. Een lastige vraag die vanuit de vrijwilliger of de inzet dan wel het verband daarbinnen niet kan worden opgelost. Daarvoor verschillen situaties te sterk.
De probleemstelling wordt spoedig omgedraaid .. Als iemand een uitkering krijgt ter ondersteuning in het bestaan, vinden wij het als samenleving steeds meer normaal dat de verstrekker aanspraak mag maken op je tijd en inzet van de ontvanger; De plicht een maatschappelijke tegenprestatie te leveren. Daarmee is feitelijk een vorm van beloning vooraf verstrekt. Andere vormen van vrijwilligerswerk of beter maatschappelijk actief zijn, blijven op basis van andere prikkels in stand.

Voor hen zonder uitkering ontstaat kostbare vrijheid en de mogelijkheid zelfstandig te onderhandelen. Kan wel eens het basismotief worden om een basis inkomen in te voeren, Tot een bepaald bedrag is particulier inkomen vrij van administratie te ontvangen ongeacht de bron. Particulier betekent hier: alles behalve bijstand.

Reactie wat vrijwilligers vergoeding betreft.
Ik ben een voorstander van dat er minstens een vergoeding
tegenover moet staan ,wat betreft reis onkosten Sommige
geven dat ,maar ook velen die dat niet doen .
Moet een algemene regel voor komen .Behalve mocht
het dichtbij zijn,(,bv vanaf 5 of 10 km) Als ik me niet vergis
er is een algemene stel regel,daar in die buurt blijven .

Voer de Vrijwilligerskaart weer in met meer kortings mogelijkheden bij div. winkels, pretparken e.d.
zodat iedere vrijwilliger daar gebruik van kan maken.

"Actieve burgers en vrijwilligers nemen steeds vaker overheidstaken over. En ontvangen daarvoor hooguit een vrijwilligersvergoeding. Is dat reëel? Of moeten we toe naar een betere beloning voor de professionele vrijwilliger en de actieve burger van onschatbare waarde?"
Mijns inziens hebben we de laatste jaren teveel naar de overheid toegeschoven, terwijl niet alles collectief vanwege de overheid geregeld hoeft te worden. Dus is er alleen maar sprake van een terugtrekkende beweging van de overheid, waar actieve burgers "ehrenamtlich" (ik heb geen nederlands woord daarvoor) op in kunnen spelen. Ze moeten in materiële zin zeker worden bijgestaan waar dat nodig en mogelijk is, maar de verantwoordelijkheid ligt bij ons allemaal. Daarvoor is nodig, dat er meer op individuele basis gezocht wordt naar praktische oplossingen, die zeker ook niet vanwege (overheids)instanties voorgeschreven hoeven te worden.
We gaan m.i. meer van "recht op" naar "gefaciliteerd worden". Mijns inziens horen daar geen hele of halve vergoedingen bij. In ieder geval doe ik mijn mantelzorgtaken niet om er een vergoeding voor te krijgen, evenmin heb ik belang bij een vergoeding voor mijn vrijwilligerswerk bij de lokale kinderboerderij, omdat daarmee mijn eigen initiatief in een keurslijf gegoten wordt. Nu mág ik taken doen, ook al heb ik mij eraan gebonden. De ruimte daarvoor is goud waard, de voldoening uit beide taken evenzeer.

Actieve burgers en vrijwilligers nemen steeds vaker overheidstaken over. En ontvangen daarvoor geen vergoeding en betalen zelf de kosten. Is dat reëel? Twee voorstellen:
1 Burgerinitiatieven die diensten verlenen moeten financieel voorrang krijgen boven instellingen die dit in opdracht doen op kosten van gemeenschapsgelden.
2 Er zou een stimuleringsfonds moeten komen om de kosten voor onderzoek en het opzetten van lokale netwerken die deze diensten in eigen beheer gaan uitvoeren.

De eerste vraag die bij mij opkomt is, wie gaat dat betalen? Is een betere financiële beloning de oplossing? Of is het mogelijk deze vrijwilligers op immateriële wijze tegemoet te komen? Dat de arbeidsrelaties momenteel onder druk staan en aan verandering onderhevig zijn is een feit. Misschien moet de vrijwilligersfunctie juist als opstap worden gezien naar een betaalde baan, waarbij in sommige gevallen de vrijwilliger zich in de toekomst nog steeds naast zijn betaalde baan "onbetaald" wil blijven inzetten voor de organisatie.

Wanneer hanteren we nu eens een systeem dat als je vrijwilligers werk doet je niet sollicitatie pichtig hoeft te zijn.
Nog mooier betaal iedereen een basis inkomen waarmee je net rond kan komen. Wanneer je meer wilt ga je werken.
De uurlonen gaan fors naar beneden. Het verschil tussen het zeg maar nieuwe uurloon en het huidige loon wordt gebruikt samen met wat de staat nu kwijt is aan uitkeringen om iedere Nederlander boven de achtien een basis inkomen te geven.
voordeel geen werkeloosheid. Vrije keus of je luxe wilt of niet.
meer werk voor hen die willen bij verdienen.

Ik lever tegenprestatie, en dat wordt vrijwilligerswerk genoemd.
Ik vindt het wel eigenaardig dat in ons huidige systeem veel regulier werk naar vrijwilligerswerk omgedoopt wordt.

De rijken steeds rijker, en de normale burger veroordeelt tot armoede.
Ik hoef dit niet te doen, maar dan volgen sancties.

Ik bouw ook geen pensioen meer op.
Boven de 45 jaar ?,stik maar in je werkloos zijn.

Geef ons maar een basisloon, dan hebben we tenminste nog een beetje waarde!
Dan hoef ik ook geen 20 tot 30 uur in de week te werken voor de bijstand.

Regulier werk krijg je nergens meer, ze gooien je dood met vrijwilligersfuncties, want die heb je in overvloed!!!!

Reageer op dit artikel

3 + 0 =
Los deze eenvoudige rekenoefening op en voer het resultaat in. Bijvoorbeeld: voor 1+3, voer 4 in.