Wijsheid in de buurt

Met een paar portiekgesprekken red je het niet
artikel - 3 juni 2016

Een probleemwijk moet op de schop, vinden gemeente en corporaties. Maar bewoners, die verknocht zijn aan de wijk, zien dat anders. Wat doe je dan als buurtwerker?
Praktijkverhaal door Paul Vlaar

Waarom ligt er pis in de lift?Een tijdje geleden las ik het aangrijpende artikel in de Volkskrant van Charlotte Huisman, waarin zij verslag doet van de verloedering van een flat in het Utrechtse Overvecht. Vuilnis over het balkon, spugen op gehandicapten en intimidatie als je mensen aanspreekt. Ze belde bij iedereen aan en kreeg een verhaal te horen van verziekte verhoudingen De ratten hier zijn zo volgevreten dat ze het niet meer op kunnen’. Citaten van bewoners die meer zeggen dan welk onderzoek dan ook.

Papier en werkelijkheid

Bijna 40 jaar geleden, bij één van mijn eerste sollicitaties als buurtwerker in een stadsvernieuwingswijk in de gemeente Nijmegen, kreeg ik een uitgebreid onderzoek meegestuurd over de sociale omstandigheden in die wijk. Nou, die waren niet best. Hoge werkloosheid, slechte kwaliteit van de huizen, vervuiling van omliggende industrie, verkeersdruk, onderwijsachterstand, criminaliteit en zo kan ik nog een tijdje doorgaan. Als voorbereiding op mijn eerste gesprek huurde ik een fiets om de betreffende wijk wat te verkennen. Deze lag er eigenlijk best netjes bij! Toen ik deze indruk weergaf, had ik meteen de bewoners van de sollicitatiecommissie op mijn hand en werd ik aangenomen.

De hele wijk was één groot probleemgebied en moest op de schop

De wijk had een sterk verenigingsleven, er was veel burenhulp en inderdaad, er waren een aantal straten en woonblokken waar de genoemde problematiek oververtegenwoordigd was. De beelden van de gemeente en de corporaties stonden echter vast: de hele wijk was één groot probleemgebied en moest op de schop. Het overgrote deel van de bewoners was echter verknocht aan hun wijk. Natuurlijk moest er inderdaad ook veel gebeuren in de sfeer onderhoud en renovatie en, niet te vergeten, aan het onderwijs, de leefbaarheid en de werkeloosheid.

Op huisbezoek

Als buurtwerkers zijn we toen eerst huis voor huis met de bewoners gaan praten. We werden soms wat argwanend ontvangen, maar al snel praatten de mensen honderduit en poseerden ze trots voor een foto in hun zelf verbouwde paleisjes. De expositie van deze foto’s stond in schril contrast met de beleidsnota’s van de gemeente. Deze ervaring heeft me voor eens en voor altijd geleerd dat er een groot verschil is tussen de papieren werkelijkheid en de beleving van de bewoners zelf. Natuurlijk werd er veel geklaagd en was er veel wantrouwen, maar mensen waren ook trots en bereid om iets voor hun buurt te doen.

Benieuwd naar de rest van dit artikel?

Paul Vlaar is senior adviseur bij Movisie en heeft jarenlange ervaring als opbouwwerker. Op Buurtwijs.nl deelt hij zijn praktijkverhaal.

Reacties

Reageer op dit artikel

1 + 0 =
Los deze eenvoudige rekenoefening op en voer het resultaat in. Bijvoorbeeld: voor 1+3, voer 4 in.