Blog: Wat levert 100 miljoen onze ouderen op?

blog - 23 januari 2017
 307 keer gelezen

Op 12 januari kwam het nieuws: honderd miljoen erbij voor ‘onze ouderen’ in verpleeghuizen. Journalist Hugo Borst heeft hiervoor gestreden. Een mooie en bezielde strijd, geïnspireerd door de situatie van zijn dementerende moeder. Zo herkenbaar. Maar wat zal zijn moeder van de honderd miljoen extra merken?

Ik ben voor een groot deel opgegroeid in verpleeghuizen. Mijn moeder werkte in een klein huis met dementerenden en ik kwam er na school. Ik hielp handdoeken vouwen en hield handen vast. Vanaf mijn vijftiende zette dit zich voort als bijbaan in een groter verpleeghuis met dementerenden waar ik hielp bij het eten en bij het aantrekken van steunkousen. Functies die nu zijn wegbezuinigd.

Levensgeluk

De situatie van de ouderen greep me toen al aan: weinig familie, veel alleen, de weg kwijt en ook nog eens in een instelling die onaangenaam ruikt. Weinig of geen levensgeluk meer. Zij leken te zijn afgeschreven in de samenleving. Het heeft me wel erg betrokken en strijdbaar gemaakt voor deze mensen. Net als Hugo Borst.

Afgeschreven

De strijd heeft zich daarna voortgezet in mijn leven. Zo heb ik gestreden voor een betere plek voor afgeschreven ouderen in een vluchtelingkamp. Heb ik als vrijwilliger handen van dementerenden gemasseerd en ben ik met ouderen op vakantie geweest. En nu ben ik vooral betrokken en strijdbaar voor mijn vader (85), die veel lichamelijke zorg nodig heeft, maar toch besloten heeft alleen te blijven wonen. Zijn grootste strijd levert hij tegen het gevoel afgeschreven te zijn. Ik probeer hem hierbij te ondersteunen.

Inclusieve samenleving

De strijd van Hugo Borst is grotendeels een strijd tegen het systeem. Waarschijnlijk voor een groot deel uit een machteloos gevoel ten opzichte van de situatie van zijn dementerende moeder. Het doet pijn dit van dichtbij te zien. De strijd heeft in ieder geval honderd miljoen opgeleverd. Voor het systeem. En dit moet ook verbeteren na alle bezuinigingen. Maar wat zal het onze ouderen gaan brengen? Meer levensgeluk en minder afgeschreven zijn? Hugo, laat dit het vervolg van de discussie zijn. Over hoe we met z’n allen ‘onze ouderen’ en hun aftakeling in onze harten durven toe te laten. En hen durven aan te raken. Laten we met elkaar zorgen voor een echte inclusieve samenleving.

Jolanda Elferink is senior adviseur inclusie en diversiteit bij Movisie. Eerder verscheen deze blog op de website van Zorg + Welzijn.