Sensoor

esi - 22 december 2014

Het doel van Sensoor is dat mensen die een problematische situatie ervaren anoniem hun verhaal kunnen vertellen en een eerste vorm van ondersteuning en luisterend oor krijgen. Dat gebeurt via telefoon, chat en e-mail. Een getrainde vrijwilliger gaat met de beller in gesprek over zijn zorgen, problemen of gevoelens en helpt bij het vinden van een oplossing.

In onderzoek naar praktijkervaringen geven professionals en vrijwilligers aan dat Sensoor in een belangrijke behoefte voorziet. Zij weten goed wat er van hen verwacht wordt, maar geven daar tegenover ook aan dat het werk veel van hen vraagt aan tijd en inzet. Bellers ervaren door het gesprek ondermeer geruststelling, steun en ordening van gedachten. Zij waarderen het gelijkwaardige contact en de 24-uurs bereikbaarheid. Dit is ook een mogelijke valkuil: juist omdat Sensoor laagdrempelige, anonieme hulp biedt, bestaat de kans dat mensen in hun probleem blijven ‘hangen’.

Doelgroep

Door de bereikbaarheid (24 uur per dag, 365 dagen per jaar) en de geboden anonimiteit, is Sensoor letterlijk bereikbaar voor iedereen die behoefte heeft aan een gesprek ‘van mens tot mens’ over levenservaringen die iemand op dat moment als problematisch ervaart.

Doel

Het doel van Sensoor is dat mensen die een problematische situatie ervaren anoniem hun verhaal kunnen vertellen en een eerste vorm van ondersteuning en luisterend oor krijgen.

Aanpak

Vrijwilligers die getraind zijn voor het voeren van gesprekken met aandacht zijn 24 uur per dag bereikbaar voor een gesprek per telefoon, mail of chat (mail en chat dagelijks van 9.30 tot 12.30 uur, van 14.00 tot 17.00 uur en van 19.30 tot 22.30 uur). Degene die contact zoekt kan anoniem blijven en de gesprekken zijn vertrouwelijk. Luisteren staat in de gesprekken centraal, niet het geven van advies. Sensoor is persoonsgericht en niet probleemgericht. Aandacht en emotionele ondersteuning vormen de kern van het werk.

Sensoor werkt met vrijwilligers die door training en begeleiding uitstekend geoutilleerd zijn om aandachtig te luisteren naar bellers, kunnen helpen om problemen te ordenen en, indien gewenst, de beller een tip geven of wijzen op de aanwezigheid van professionele instanties. Alle medewerkers doorlopen een basistraining, krijgen vervolgtrainingen, nemen deel aan intervisie en krijgen feedback op hun gesprekken.

Uitvoerende organisaties

Sensoor is een landelijke stichting met in totaal 25 Sensoor-locaties door heel Nederland. Op lokaal niveau werken de verschillende Sensoor-locaties samen met verschillende maatschappelijke organisaties, zoals  instellingen voor maatschappelijke dienstverlening, MEE, politie, thuiszorg, huisartsen, psychologen en andere vrijwilligersorganisaties en zelfhulpgroepen. Individuele gemeenten kunnen ook specifieke afspraken maken met Sensoor indien zij bovenop de standaarddienstverlening maatwerk wensen.

Ontwikkelaar

Sensoor Nederland
Willemieke Ottevanger
0346 59 00 98
www.sensoor.nl
info@sensoor.nl

Onderzoek

De vrijwilligers ervaren in het werk bij Sensoor het gelijkwaardige contact met de beller als waardevol en het gevoel zinnig werk te verrichten geeft hen voldoening. De vrijwilligers weten goed wat er van hen verwacht wordt en over welke kennis en ervaring zij moeten beschikken. Zij geven echter wel aan dat het werk bij Sensoor veel van hen vraagt (aan tijd en inzet).
Bellers waarderen het gelijkwaardige contact van de gesprekken en de 24-uurs bereikbaarheid. Kanttekeningen worden door enkele bellers geplaatst bij de verwachting dat er directe hulp of advies zou komen, maar dat dit uitbleef.

Samenvatting werkzame elementen

  • Aandacht: ondersteuning en erkenning bieden aan medemensen door gesprekken op afstand via telefoon, chat en e-mail.
  • Luisterend oor: laten uiten van gevoelens, zorgen en problemen zodat hevige emoties in banen worden geleid.
  • Anonimiteit: zorgt voor een gevoel van controle en veiligheid waardoor mensen opener durven spreken en eerder de kern van het probleem durven communiceren.
  • Gelijkwaardigheid: de beller wordt door de vrijwilligers niet als cliënt maar als mens behandeld en de inbreng van de beller is leidend.
  • Verslaglegging voor reflectie, begeleiding en kwaliteitsbewaking.
  • Laagdrempelig: 24-uurs bereikbaarheid voor iedereen.
  • Oplossingsgericht: verheldering in problemen, definiëren van doelen en keuze maken uit mogelijkheden om problemen aan te pakken staan centraal.
  • Informeren over mogelijkheden voor specifieke hulp.


Beoordeling

De interventie Sensoor is in december 2014 door een onafhankelijk panel beoordeeld als Goed Beschreven. Sterke punten die beoordelaars noemen zijn onder andere de laagdrempeligheid van de interventie, de inzet van vrijwilligers om een bijdrage te leveren aan de zelfredzaamheid van burgers en de beschikbaarheid van ruime ervaringsgegevens met de aanpak. Daarnaast wordt gewaardeerd dat de beller als mens wordt gezien en niet als cliënt.


Praktijkvoorbeeld

In Muilenburg (2008) staat onderstaand interview met Dorothé beschreven.
‘Op een nacht, het was een uur of twee, zat ik zo vreselijk klem. Mijn man had weer eens teveel gedronken en sliep zijn roes uit. Ik zat klaarwakker aan de keukentafel en realiseerde me dat ik op dat moment tijd had voor mezelf. Ik nam de moed om de telefonische hulpdienst te bellen. Zomaar, midden in de nacht. En ik hoorde mezelf dingen zeggen die ik nooit eerder had durven zeggen.’

Dorothé is opgevoed volgens katholieke normen en waarden. Toen ze trouwde, twijfelde ze er niet aan dat ze voor altijd bij haar man zou blijven. Maar al snel merkte ze dat hij veel dronk. Er ontstonden problemen en door zijn alcoholverslaving werd hij onberekenbaar. Niet alleen voor haar, ook voor hun kinderen. Soms ging dat gepaard met agressief gedrag.

‘Het kwam niet in me op om de situatie te verbeteren. Ik had geleerd dat een huwelijk voor altijd is en dat je je naar je lot moet schikken. Dus bleef ik loyaal naar mijn man en deelde mijn problemen met niemand. Hulp zoeken? Daar dacht ik niet aan. Ja, de buren merkten wel eens iets. Ze belden soms aan als mijn man luidruchtig was. Ze vroegen dan of het wel goed ging. Ook hebben ze een paar keer de politie gebeld.’

Dorothé vond die hulp van de buren wel fijn. Ze had het gevoel er niet alleen voor te staan. Maar na enige tijd begonnen ze te vragen waarom ze geen hulp zocht. Ze zagen in dat de situatie alleen kon veranderen als Dorothé daar zelf aan werkte. Dorothé zag dat niet. Ze ondernam niets en de buren stopten met hun bemoeienis. Zodoende stond zij er weer alleen voor.

Tot die nacht. Toen ze de moed vond om Sensoor te bellen. ‘Het werd een lang gesprek. Voor het eerst noemde ik dingen bij hun naam. Ik moest vreselijk huilen. De vrijwilligster aan de andere kant luisterde en stelde af en toe een vraag. Ik hoorde me dingen zeggen die ik nooit eerder had durven zeggen. Dat kwam omdat ik er niet op afgerekend zou worden. Ik hoefde die ander nooit meer te spreken. Zij zou niet, zoals mijn buren destijds, de volgende dag vragen: ‘En, heb je al ...?’’

Dorothé heeft daarna nog enkele keren met Sensoor gesproken. ’s Nachts. Als ze niet kon slapen, als ze lag te piekeren, als ze bang was nooit meer uit haar situatie te komen.

‘Ik ben inmiddels gescheiden, na een lang proces. Als ik terugkijk, weet ik dat die nachtelijke gesprekken de eerste stappen waren op weg naar een nieuw leven. Ik kon bellen wanneer ik wilde, hoefde geen afspraak te maken. Als ik iemand nodig had om mee te praten, dan wist ik gewoon: er is iemand aan de andere kant van de lijn.’

Bekijk de video

Downloads
Methodebeschrijving_Sensoor_3