In De Dichter Bij Stand

23 december 2021

In De Dichter Bij Stand is een project met mensen die te maken hebben met de Participatiewet en wat het betekent om langdurig niet mee te doen. Er zijn gesprekken gevoerd met klantmanagers en klanten over nabijheid en waarom dat belangrijk is als je langdurig niet mee doet. Op basis van de gesprekken hebben we een aantal portretten gemaakt. De portretten en verhalen zijn opgetekend in een bundel en vastgelegd op video.

We merkten dat het begrip nabijheid binnen de relatie klant en klantmanager ertoe doet. En dat het belangrijk is om aandacht te hebben voor de beleving van zowel de klantmanager als de klant. Wanneer voelen klantmanagers Werk en Inkomen en klanten nabijheid in het contact? En wat is daarvan het persoonlijke effect op beide perspectieven?

Bekijk de bundel

Bekijk de video

Vanuit het gegeven van nabijheid krijgen we meer oog voor de emotionele kant van het werk van klantmanagers. En welke randvoorwaarden er nodig zijn om die nabijheid ook te (mogen) laten ontstaan. Meer aandacht voor de mens in de professie betekent mogelijk ook ruimte om op andere manieren naar werk te kijken. Als de begeleiding nog beter aansluit bij de situatie van klanten, kan de begeleiding effectiever worden. Dat is de belofte voor echt maatwerk.

In gesprek met regisseur Sander Griek

Sander heeft jarenlang in de bijstand geleefd, hij weet wat het is om te moeten dealen met afwijzingen op uitkeringen, eenzaamheid en veel onbegrip. Gelukkig heeft hij ook positieve ervaringen opgedaan en te maken gehad met klantmanagers die echt naar je luisteren en je willen helpen. 

Sander is de regisseur en het creatieve brein achter het project ‘In De Dichter Bij Stand’. Klanten en klantmanagers zijn geïnterviewd over het belang van nabijheid voor mensen in de bijstand, jezelf kunnen zijn en wat de invloed van ‘het systeem’ (de gemeente) hierop is.

Over de tijd dat Sander zelf in de bijstand zat, zegt hij: ‘Het belang van professionele nabijheid is enorm groot. Als ik wist dat er naar mij geluisterd werd en dat ik mezelf kon zijn, voelde ik me veilig. Gebeurde dat niet, dan kroop ik in m’n schulp en voel je je gauw weer het slachtoffer. Het is zo moeilijk om in je eentje te vechten tegen het systeem. Ik weet dat dit anders kan én anders moet, vandaar dat ik als ervaringsdeskundige bij Movisie met heel mijn ziel en zaligheid aan dit project heb gewerkt.’