Hoe goed ken jij je cliënt?

Doe mee met #kenjemij
nieuwsbericht - 5 april 2016

Weet jij eigenlijk wat jouw cliënt het allerbelangrijkste vindt in zijn leven? Stel die vraag eens! Krijg je mooie, ontroerende of onverwachtse antwoorden? Deel ze uiterlijk dinsdag 19 april met de hashtag #kenjemij en je maakt kans op een gratis Ken je mij? spel.

Een goed gesprek aangaan met je cliënt en zijn of haar mantelzorger(s) is niet altijd even gemakkelijk. Soms blijf je hangen in de dagelijkse en praktische zaken. Met #kenjemij dagen we je uit om eens wat verder te gaan.

Voorbeelden van vragen die je kunt stellen zijn:

  • Wat doe je het liefst? En houden wij genoeg rekening met je hobby's en interesses?
  • Zijn er dingen die je nog graag wil leren in je leven?
  • Wat vind je van de communicatie tussen jou, mij en mantelzorger(s)?
  • Waar ben je het meest trots op in je leven?
  • ... of andere dingen die je zelf graag wil weten van je cliënt, maar waar je eigenlijk nooit aan toekomt!

Krijg je mooie of onverwachtse antwoorden? Deel ze dan uiterlijk dinsdag 19 april (uiteraard zonder volledige namen van cliënten te noemen) op twitter, facebook of linkedin met de hashtag #kenjemij. Of plaats ze onder dit bericht. Er is inmiddels geloot en de gelukkige winnaars zijn bekendgemaakt!

Marion vraagt haar cliënten vaak naar hobby's. En komt dan de prachtigste dingen tegen! Van paling roken tot jukeboxen sparen.

Win het spel Ken je mij?

Onder de inzendingen verloten wij drie Ken je mij? spellen! Dit spel helpt je als beroepskracht om een goed gesprek aan te gaan met je cliënt en zijn of haar mantelzorger. Kom alles van elkaar te weten! Van jullie ideeën over de taakverdeling en communicatie tot wat je écht belangrijk vindt in het leven. Ken je mij? is heel geschikt om te spelen als je de zorg evalueert. Lees meer over het spel.

Bekijk ook: tien portretten die laten zien hoe belangrijk het is voor cliënten en mantelzorgers om eigen regie te houden.

Reacties

De organisatie waar ik voor werkte behandelde een jong gezin met twee kinderen. Oma vaderszijde had veel weerstand tegen het feit dat het gezin in een huis van de zorgorganisatie woonde. Zo erg, dat het gezin geen contact meer met haar wilde - en de hulpverlening ook niet. Toen ik betrokken raakte heb ik oma gevraagd wat zij haar zoon en zijn gezin toewenste. Ze zei: "Een eigen huis, niet een gekkenhuis. De vlag wappert aan de gevel, iedereen kan zien dat hij gek is." Van vroeger uit bleek zij geleerd te hebben niet naar de mensen met een verstandelijke beperking te mogen kijken en al helemaal niet in de buurt van tehuizen te mogen komen, herkenbaar aan de gekleurde vlaggen.
Oma en ik hebben de vlag verwijderd - er was weer gesprek mogelijk en dit kwam de hulp aan het gezin ten goede.
De les die ik leerde: hulpverleners zijn passanten. Vraag naar verwanten, de sleutel zit in samenwerken!

Mooi verhaal Sandra! Dank voor het delen!

Men denkt vaak bij ziekte in het gezin dat men niet genoeg doet voor de elkaar, dat men tekort schiet. Ik werk met kinderen die opgroeien met psychisch en of verslaafde zieke ouders. Dat zijn mantelzorgers bij uitstek maar ze weten het zelf niet. Ze worden vooral geleid door de emoties die spelen als het niet goed gaat met hun ouder of als die ouder door hun ziekte onvoldoende tijd of aandacht heeft voor de behoeften van hun kinderen. Die kinderen zorgen voor henzelf, zo goed en kwaad als dat gaat, en zijn supersterk maar ook heel kwetsbaar. Onze vragen aan kinderen zijn: Wat vind jij leuk om te doen? Heel veel van deze kinderen komen dan met eenvoudige en vrij gemakkelijk uit te voeren activitieten zoals: naar de speeltuin gaan met mijn moeder, n keertje zwemmen, een spelletje doen met mijn vader, een dagje alleen zijn bij opa, logeren bij een tante, met een vriendje afspreken. De zieke ouders denken meestal in termen van dure kado's en/of pretparkbezoeken. Als ze horen dat hun kind zoiets gemakkelijks te realiseren ding vraagt is dat een ontlastende factor voor het hele gezin. De meeste zieke ouders krijgen het voor lekaar dit dan voor hun kind te gaan regelen.

Dank voor je reactie Marion, heel mooi om te horen!

is dat niet wat iedereen het liefste wil: Gekend worden.
Ook de boze, minder aangepaste, aparte reagerende, niet sprekende mens.
ik doe hier graag mijn best voor en zou het spel graag winnen om in te zetten in mijn werk met mensen met een (lichte) verstandelijke beperking

Denk dat je helemaal gelijk hebt. Heb je nog een mooi voorbeeld hiervan Marion? Dan loot je zeker mee voor het spel!

ooit klaagde een moeder over haar man die altijd wegliep in moeilijke opvoedingssituaties. Wat had ze nu aan hem? Bij doorvragen gaf haar man aan vroeger altijd geslagen te worden en dat niet zelf naar zijn kinderen te willen doen. hij had echter geen alternatieven geleerd. Weglopen was voor hem dé manier om herhaling van het slaan te voorkomen. Toen moeder dit wist van haar man kon ze met andere ogen naar hem kijken.

Het raakt me om dit te lezen. Hoe vaak is er inderdaad 'het veroordelen' terwijl we nauwelijks weten wat er in de ander omgaat. Ontroerend dat vader in staat is om zijn gedrag toe te lichten en/of zich bewust te worden van 'zijn grootste angst' en zijn onvermogen om 'anders te kunnen reageren/ ander gedrag te tonen.'
Als dit spel middels de juiste vragen dit soort antwoorden boven water krijgt, wil ik het spel heel graag winnen voor onze buddy's. Zij komen als vrijwilligers in talloze verschillende situaties bij telkens nieuwe klanten. Hoe lastig is het om op dit niveau contact te krijgen met elkaar (als vreemden) en hoeveel kansen biedt het als dit middels dit spel lukt!
Onbegrip

Heel vaak vraag ik naar hobby's van mensen. Wat doe je nog meer dan zorgen voor je kind, je eigen ziekte etc. Waar ontspan je in, wat doe je nog voor leuke dingen? En dan komt er heel vaak iets waar je totaal niet op gerekend had. Omdat je het steeds over problemen hebt. Voorbeelden te over: zoeken naar ijzer, goud en zilver in de grond en je een paar middelweeeuwse ringen laten zien en zakken vol haaietanden, paling roken, frieten bakken voor de hele buurt, zingen in een koor, mooie glas in lood werkstukken maken, tekenen, luierpaketten maken voor babyshowers, geocaching, met een echte oude winkel op jaarmarkten staan, jukeboxen sparen. Echt geweldig en dan vertellen ze over die activiteiten.

Ha Marion,

Wat leuk om te horen! Wat ik mooi vind is dat je het ook aan de mantelzorgers vraagt! Wat doe je nog meer dan zorgen voor je kind? Ook voor mantelzorgers kan het veel betekenen om niet alleen gezien te worden als 'mantelzorger'.

Bedankt voor het delen!

Dank voor je reactie Ilona, mooi voorbeeld! En helemaal eens over het doorvragen.

Bij een koffie drink momentje bij een cliënt vroeg ik . Als u de kans krijgt om iets leuks buiten de deur te doen wat zou u dan graag willen doen. antwoord cliënt. Ik zou zo graag weer eens naar de " Blokker " gewoon lekker kijken naar alle leuke spulletjes. Waarop ik zei. Goh. Maar dat moet toch niet zo moeilijk zijn. Waarom gebeurd dat niet?. Waarop de cliënt zei. Zoiets heeft nog nooit iemand aan mij gevraagd. Hoe moeilijk kan het zijn om gewoon eens door te vragen. Aandacht voor elkaar. Juist in het daglijkse leven. Hoe druk kan je zijn.

Reageer op dit artikel

17 + 0 =
Los deze eenvoudige rekenoefening op en voer het resultaat in. Bijvoorbeeld: voor 1+3, voer 4 in.